25 jaar pdb|design

Tijdens de MTS kwamen de eerste opdrachtjes, tijdens de HTS werd dit al fulltime. In 2002 volgde de verhuizing naar Groningen. Hier werd een schitterende ongebruikte zolder gevonden. Na een zomer en een winter hard doorwerken was het bewoonbaar en hier begon dan ook officieel het bureau.

Begin 2006 was het nog wat behelpen. Bureaus kwamen tweedehands en bureaustoelen lieten nog even op zich wachten, getuige het bierkratje en de barstoel. De grote monitoren geven inmiddels al een beetje een jaren 90-gevoel.

Het vervallen pakhuisje aan de Kleine Gelkingestraat knapt steeds verder op, en we lieten het keurig achter, tot onze spijt is het nu 10 jaar na ons vertrek weer in verval aan het raken.

De ook al leegstaande benedenetage verbouwd en konden we ons nieuwe kantoor betrekken. Het was ooit een karaokebar waar ook Herman Brood optredens verzorgde, inmiddels stond het jaren leeg en dit werd de komende 10 jaar het onderkomen, tot elke verdieping van het pand vol stond met bureau’s en het tijd werd om te verhuizen.

November 2006 was de maat vol, na de zoveelste sprong van de toren sloot de gemeente de toren voor bezoekers. Hekken werden gezien als een ontsierend element. Op een vrijdagavond berichtte RTV Noord hierover en ontstond het idee. Die avond stuurde pdb een plan naar het dagblad van het noorden. Op die vraag of we hier een slaatje uit wilden slaan was het antwoord helder: Je hoeft onze naam er niet eens bij te zetten, we willen gewoon even meedenken en dit lijkt de oplossing. De volgende dag stonden we groot op de voorpagina en het hek kwam er. Nooit viel er nog iemand van de toren. Een collega-architect zei ooit: Daar heb je dan levens mee gered. Het mooiste compliment in 25 jaar.

2009 Was eigenlijk een zakelijk loodzwaar jaar, we wisten met een team van inmiddels 10 collega’s met veel kunst en vliegwerk op de been te blijven en dat viel wellicht op. We vielen zelfs nog in de prijzen.

Na de moeilijke jaren kwamen we financieel ook weer bovenop en wilden we het vele inmeten van bestaande gebouwen graag innoveren. We kochten een peperdure 3D-laserscanner en waren hiermee één van de eersten in Nederland. Het bleek een schot in de roos en tot op deze dag gebruiken we deze technieken dagelijks.

Nel ontbreekt op de foto, en 12 jaar later werken nog steeds zes van de toen negen medewerkers mee aan de realisatie van onze projecten.

We groeiden weer uit ons kantoor en dit keer lukte het eindelijk om zelf een pand te kopen. Het grafisch museum verkocht haar onderkomen, en weer mochten we een versleten pand helemaal opknappen. Inmiddels staat het pand er weer stralend bij.

Inmiddels jaren aan de slag, er bleef altijd het streven om officieel architect zijn. Beter laat dan nooit!

In de late jaren 10 groeide het bureau zelfs uit tot een team met zelfs 32 mensen. Een latere koerswijziging zorgde voor een kleiner bureau met de nadruk op architectuur.

De afgelopen jaren groeide er iets in Winschoten. Een plek waar we het verschil konden maken. In deze stad is dit een relevant doorlopende missie geworden.